Pijn bijhouden

Over deze visuele ondersteuning

Het naar binnen gerichte karakter van een pijndagboek maakt het lastig. Vragen hoeveel het pijn doet is niet genoeg, want het kind moet eerst het gevoel opmerken, het dan met iets vergelijken, en pas daarna een label kiezen. Drie stappen die tegelijk proberen te gebeuren als de enige aanleiding een open vraag is.

Visuele ondersteuning geeft elke deelstap een eigen venster: een lichaamskaart om naar te wijzen, een kleur- of gezichtsschaal om mee te vergelijken, een tijdstip of een activiteit die eraan voorafging. De vage vraag wordt een reeks concrete keuzes: waar, hoeveel, wanneer. Het kind hoeft de woorden niet vanaf nul op te bouwen.

Een concrete tip: vul het samen in op twee vaste momenten per dag, niet alleen als de pijn piekt. Een rustige invulling bij het ontbijt en bij het avondeten geeft basiswaarden die echt iets betekenen. In de Routined-app kun je de pijndagboekroutine als kaart in de ochtend- en avondstroom zetten, zodat het onderdeel van de dag wordt en geen extra taak. Veertien dagen gratis.