Voorlezen

#lezen#hardop#boek#verhaal#luisteren

Voorlezen is meer dan lezen; het zijn ogen op jou, een adem die je moet sturen en de angst om midden in een zin te struikelen. De visuele ondersteuning hieronder houdt de aandacht bij de handeling zelf en geeft het lichaam iets concreets om op te leunen.

Een tekening van een persoon die hardop uit een boek voorleest, met geluidsgolven die spraak aangeven.

♂

Voorlezen

Een tekening van een persoon die hardop uit een boek voorleest, met geluidsgolven die spraak aangeven.

Een getekende jongen leest hardop voor uit een blauw boek, met geluidsgolven die uit zijn mond komen.

♂

Voorlezen

Een getekende jongen leest hardop voor uit een blauw boek, met geluidsgolven die uit zijn mond komen.

Een lachende jongen in een blauw shirt houdt een bruin boek omhoog en leest hardop voor, met geluidsgolven naast zijn mond getekend.

♂

Voorlezen

Een lachende jongen in een blauw shirt houdt een bruin boek omhoog en leest hardop voor, met geluidsgolven naast zijn mond getekend.

Een meisje met donker haar houdt een opengeslagen blauw boek voor zich en leest hardop voor, met een luidsprekersymbool en geluidsgolven bij haar mond.

♀

Voorlezen

Een meisje met donker haar houdt een opengeslagen blauw boek voor zich en leest hardop voor, met een luidsprekersymbool en geluidsgolven bij haar mond.

Een lachend meisje in een groen topje houdt een opengeslagen rood boek vast en leest hardop voor, met blauwe geluidsgolven die opzij uitwaaieren.

♀

Voorlezen

Een lachend meisje in een groen topje houdt een opengeslagen rood boek vast en leest hardop voor, met blauwe geluidsgolven die opzij uitwaaieren.

Over deze visuele ondersteuning

Moeten de woorden de mond verlaten in een ruimte met andere mensen, dan wordt alles ineens zichtbaar. Niet alleen dat je leest, maar hoe het klinkt, of je struikelt, of je stem een beetje trilt bij de lange zin. Voor veel kinderen is dat een bonzend hart dat ze niet goed kunnen benoemen.

Visuele ondersteuning verplaatst de aandacht van het publiek naar de taak zelf: ademhalen, je vinger op de regel vinden, een stukje lezen, dan opkijken. Zijn de momenten zichtbaar als stappen, dan worden ze een voor een makkelijker te hanteren en zweeft de eis niet meer. Het kind weet wat de volgende kleine handeling is, ook als de maag in de knoop zit.

Een tip: laat het kind voor het lezen de natuurlijke pauzes met een potloodstipje markeren, zodat er geplande ademstops zijn die niet verraden dat ze nodig zijn. Om leesoefening, ademhalingsbeelden en een timer op één plek te verzamelen, is Routined veertien dagen te proberen.